Kovalayanın fiziksel bir madde hissiyle algıladığı enerji — gerçekte fiziksel olmasa bile — ikiz alevlerin birbirine yakın olduğu zamanlarda ve yalnızca içsel enerjik hizalanma anlarında, koşucu üçüncü kişilere odaklanmadığında ortaya çıkar. Bu anlarda bu enerji, kovalayan için bir mucizeyi temsil eder; örneğin, koşucuyu enerjik olarak, yani görme duyusunu kullanmadan algılamak — koşucu, kovalayanın hikâyelerini izlerken, mesajlarını okurken veya benzer durumlarda sosyal ağlarda fiziksel olarak bulunduğunda. Bu durum, kovalayanı bu yolda motive eder, ona umut, destek verir ve inancının gücünü artırır. Böyle bir bağda her şey kovalayan için sorunsuz akar.
Ters durumda kovalayan enerji kaybı hisseder, kendini kötü hisseder, enerjik algıya bağımlılık yaşar çünkü onu hissedemez ve korkuyla beslenen milyonlarca soruyla kendini tüketir. Aralarındaki enerji akışı neden kesildi, neden koşucu bu enerji akışını kovalayanın hissettiği gibi hissedemiyor?
Tüm bunlar kovalayan için önemlidir çünkü ikiz alevin enerjik açığa çıkışının ilk gününden itibaren yaşadığı ve kurduğu dünya parçalanmaya başlar — bu, aralarındaki iletişimsizlik döneminde gerçekleşir. Bu dönemde koşucu birçok sınavdan geçer: aile üyelerinin ve arkadaşların kaybı, finansal ve iş kayıpları, evini, işini, evcil hayvanlarını kaybetme. Ona o ana kadar ev hissi, güvenlik ve sığınak veren her şey ondan uzaklaşır. Bir kısmı kendi seçimiyle, bir kısmı ise sanki evren tarafından kurgulanmış gibidir. Bu sırada kovalayan bunları yaşamaz ve günlük hayatını sakin bir şekilde sürdürür.
Yolları boyunca koşucu ve kovalayanın rolleri de değişir. Koşucunun kovalayana doğru adım atmaya çalıştığı örnekler vardır, ancak bu hâlâ içlerinde çok fazla iyileşmemiş yara varken gerçekleştiğinde, kovalayan korkuyla tepki verir veya istemeden koşucuyu tetikleyen bir şey yapar ve tüm çabalar çöker; sonuç olarak daha da uzaklaşırlar. Ve yolları yeniden başlar.
Eğer kendinizi bu hikâyede tanıyorsanız ve bir konuşma yapmak isterseniz, bana özelden yazabilirsiniz. Tüm gönüllü katkılar memnuniyetle karşılanır.
Sevgiyle, Nataša